Juniors

Er was eens een schip dat nooit een haven vond. Gebouwd uit sterke
houten platen en gevormd door handen die de zee kenden, leek het niet
zomaar een boot, maar een wezen dat uit de golven zelf was opgestaan.
Aan de boeg klampte zich een vrouwelijk beeld vast, kruipend, klauwend,
alsof ze eeuwig probeerde te ontsnappen aan een vloek die haar vasthield.
Men fluistert dat dit schip, de Sea U, rusteloos over de oceaan dwaalt.
Wanneer de nachten kalm zijn, glijdt het geruisloos over het water, alsof het
niets meer is dan een schim. Maar plots verandert stilte in storm. Donkere
wolken pakken samen, het gekraak van hout vermengt zich met het
dreunen van kanonnen. Zestien maal brult het schip terug, vastbesloten
om niet ten onder te gaan. Zijn zeilen lijken in vlam te staan, maar telkens
wanneer de ondergang nabij is, herrijst het schip opnieuw, sterker dan
tevoren.
En wanneer de vijand verjaagd is, klinkt er geen gejuich, enkel een
dreigende stilte. Want wie eenmaal verdoemd is op zee, zal nooit meer echt
bevrijd worden. Dit is geen gewoon schip. Dit is een legende die voor jullie
ogen tot leven komt.